Wind and Water op de Middellandse Zee

Wind and Water op de Middellandse Zee

Donderdag 

21 september 2017


Vandaag hebben wij geen plannen.


Wij zwaaien Helen en Mike met de vrienden uit, zij gaan in een baaitje ankeren.

Beetje stoffen en poetsen in de kajuit, dat is aan boord altijd snel klaar.

Begin van de middag lopen wij naar de baai. Wij nemen onze badspullen mee.

Er staan in het hoogseizoen ligbedden bij de douche, dat lijkt ons wel lekker.

Als wij aankomen zien wij dat de douches niet meer aangesloten zijn. 

De meeste ligbedden zitten aan een hangslot en er is niemand die daar over gaat.

Wij lopen iets verder, zien ineens een stapeltje bedden staan zonder hangslot.

Direct pakken wij er twee en installeren ons aan de waterkant. Eerste rang met een mooi uitzicht.

Wij zien al weer veel charterboten de baai in varen. 

Donderdag is de drukste dag met charterschepen in Milna. 

Bijna alle charterbedrijven zijn in Split, 15 mijl verder, leuk tochtje voor de vrijdag.

De temperatuur is rond de 23 graden. Het water ongeveer 21 graden heerlijk.

Wij zwemmen en lezen wat.

Tegen vijf uur lopen wij naar de boot en besluiten om vanavond bij Galicia te gaan eten, nummer één op TripAdvisor.

Even het zoute water van onze lijven afspoelen en daarna wandelen wij naar Galicia.

Deze Konoba ligt niet aan de kade. 

Je moet vijf honderd meter omhoog lopen, het ligt tussen de wijnranken. 

Zeer sober ingericht met harde banken. 

De bediening is uitermate vriendelijk. 


Het is nog niet druk, want wij zijn er al tegen zessen. 


Wij kiezen voor gegrild lamsvlees op het houtvuur klaar gemaakt.

Het smaakt heerlijk.

De zonsondergang is om kwart voor zeven en daarna valt snel de duisternis in.

Als wij tegen half negen naar de boot gaan, zit de Konoba bijna vol. 

Opvallend is dat, nu het eerder donker wordt en 's avonds snel afkoelt, bijna iedereen binnen zit.

Aan boord bel ik nog even mijn moeder, want dat is op donderdagavond een vast ritueel.

Gelukkig wordt ze een stuk rustiger, maar blijft haar dagelijkse "beslommeringen" missen.

Vanavond verder in het boek gelezen.

Jelle gaf deze keer de pijp aan Maarten.



Vrijdag 

22 september 2017


Nieuwe wandeling


Nadat er twee wasjes aan de lijn hangen en wij koffie hebben gedronken, pakken wij de "zwem" tas weer in.

Vandaag willen wij een wandeling maken, richting de zee, die wij nog niet eerder hebben gemaakt.


Wij klauteren omhoog blijven rechtdoor lopen en passeren elf kapelletjes die op een afstand van 100 meter van elkaar staan. 


Daarna steken wij over en komen in een baaitje met allemaal vissersboten.


Ergens bovenop staat een beeld van een zittende dame.

Wij lopen verder naar de baai Osibova.

Hier staan veel huizen  "under construction", zoals dat hier zo mooi genoemd wordt.


Een paar in aanbouw zijnde appartementen blokken, waarbij een bord te koop Remax makelaardij staat. Het blijkt dat dit al sinds 2006 te koop staat.

Wij lopen naar het water en leggen onze handdoeken op wat stenen en gaan dan het heerlijke heldere water in.


Aan de overkant zien wij het resort, waar wij volgend jaar mei met de kinderen naar toe willen.


Na een paar uur zonnen houden wij het voor gezien en gaan weer bootwaards.


Het is heerlijk weer niet te warm echt wandelweer.

Tegen drie uur arriveren wij aan boord van Wind & Water.

Wij zijn toe aan een powernap, heerlijk even languit op de bank.

Aan het eind van de middag, haal ik nog wat vers fruit voor in de joghurt.

Vanavond kook ik aan boord. Ergens vond ik een recept van worteltjes met knoflook in de oven.

Dat ga ik maken, een cordon bleu en gebakken aardappeltjes erbij, zo worden onze magen gevuld.


Wij drinken aan boord koffie.


Een grapje van de fotograaf.

Daarna settelen wij ons om naar de dvd "Bloedverwanten" te kijken. 

Het is een serie van twaalf delen, waarvan wij er nu drie hebben gezien. De restende delen zijn voor de volgende avonden.

Tegen elf uur gaan wij te kooi.


Woensdag 

20 september 2017


Dag van weinig woorden


Vandaag een rustige dag. 

Eerst wat regen, daarna koffie in de kajuit voor het eerst niet in korte broek.

Wat rommelen en een paar boodschapjes doen.

Boekje lezen, de haven ligt weer helemaal vol met charterboten.

In onze baai zijn drie jachthavens. 

De ACI Marina ligt achterin de beschutte baai.

De meeste passanten en charterschepen proberen in de eerste twee een ligplaats te krijgen. 

Als deze vol zijn, dan komt men naar de ACI Marina.

Dit betekent als het bij "ons" ACI Marina vol is, dat het overal bezet is.

Er komen allerlei schepen binnen. 


Dit was wel een hele opvallende.

Eind van de middag ga ik pannenkoeken met spek en appel bakken, de temperatuur is er na.

Timo belt, altijd gezellig om te horen hoe het gaat. 

Zijn gezondheid gaat gelukkig weer een stuk beter. 

Hij is erg druk voor de Monaco bootshow, dit geeft de nodige stress. 

Michiel en Merijn zijn enthousiast over school. 

Michiel is druk aan het trainen in zijn optimist. Dit staat helemaal in het teken van de Europese kampioenschappen in Scheveningen volgend jaar. 

Voor de komende dagen wordt er prachtig weer af gegeven, daar zijn wij aan toe.

Wij wandelen de kade op voor een kop koffie.

Daarna verder in het boek.

Welterusten.

Dinsdag 

19 september 2017


Terug naar de thuisbasis


Het was een erg onrustige nacht, ondanks dat wij aan een boeitje lagen.

Om kwart voor zeven gaan wij eruit. 

Nog even de weerberichten bekijken, er wordt vanaf elf uur regen en meer wind voorspeld.

Mijn wens, om acht uur weg, lukt.

De afstand is 24 mijl, dat betekent 4 uur varen. 

De voorspelling is eerst halve wind, daarna voor de wind.


Het ziet er wat dreigend uit.

Eerst moeten wij tussen de eilanden door, de wind....pal tegen.

Na de eilanden komen wij op open water tussen de eilanden Vis en Hvar.

Hier is een diepe zeegang met golven, die wij nog niet eerder mee hebben gemaakt. 

Het vreemde is dat er hooguit 12 knopen wind staat. 

Het water klotst alle kanten op. 

Jelle zet de fok bij en wij varen hoog aan de wind, nu ligt de boot iets stabieler.


Wij gaan tussen twee eilandjes door, de diepte loopt terug tot 12 meter.

Nu zijn wij op het water tussen de eilanden Hvar en Brac.


In de verte zien wij donkere wolken boven Milna hangen.

Wij liggen goed op schema. 

Vlak voor de baai van Milna begint het te druppelen.

Bij het invaren van de haven komen wij een Duits charterschip tegen, één van de bemanningsleden vraagt aan Jelle hoe is het weer op zee.

Jelle antwoordt veel golven bij weinig wind.

Dan stopt de regen even. 

Als wij bijna op onze ligplaats zijn, komt de marinero aanlopen.

Hij geeft mij de mooringline aan en Jelle gooit de achterlijn naar hem toe.

Bij het aanleggen horen wij al......welkom welkom.

Onze vrienden Mike en Helen staan op de steiger. 

Zij zijn met hun vrienden net uit Hvar terug gekomen. 

Onmiddellijk worden wij uitgenodigd om vanavond mee te gaan pizza eten.

Dat is wat anders dan de pannenkoeken, die ik in gedachten had. 

Deze uitnodiging slaan wij niet af.

Als wij net aangelegd hebben barst de hemel open, onweer en stortregens.

Wat hebben wij geluk, dat wij precies op tijd binnen zijn.

In de kajuit eten wij ons lunchpakketje op, daarna ga ik lekker op bed liggen en haal mijn slaap in.

Tegen kwart over zes lopen wij met Helen en Mike naar de pizzatent.

Daar ontmoeten wij de vrienden, Pia en Jan, van Helen en Mike.

Zij logeren in een hotel aan het begin van de baai. 

Het koelt 's avonds echt af. 

Vanavond heb ik voor het eerst mijn lange broek en fleece vest aan.

Wij babbelen de hele avond door. 

Drinken koffie in een ander tentje binnen.

De kade ligt toch bijna helemaal vol met charterschepen, dit komt vooral door de regen, want dan is ankeren niet echt gezellig.

Als wij weer aan boord zijn zet ik het blog van maandag nog even op internet.

Zo is de dinsdag ook weer voorbij.





Maandag

18 september 2017


Diamond beach.


Wij zijn net klaar met het ontbijt en horen de vuilniswagen.

Als je wat langer op een bepaalde plek bent, om welke reden dan ook, vallen soms bijzondere dingen van een land op. 

Deze keer het vuilnis ophalen.

Jelle loopt met het fototoestel van boord en wil jullie deze lokale werkwijze niet onthouden.


Op de kade staan vier (afhankelijk van het afval) keurige roestvrijstalen bovengrondse bakken op een soort van beweegbaar plateau.

Aan de vuilniswagen zit een snoer met perslucht aansluiting, dit gaat in het plateau dat dan omhoog komt.


Hieronder komen vier grote vuilniscontainers te voorschijn, die zo geleegd worden in de vrachtwagen.

Binnen een kwartiertje is het klusje geklaard. 

Heel hygiënisch en alles gaat bijna automatisch.

Misschien een idee voor een efficiëntere werkwijze bij gemeentewerken.

Dan is het tijd voor vertrek.


Wij nemen afscheid van onze Duitse buren, zij hebben er weer in.

Zij gaan naar het eiland Hvar, de haven Vrboska.

Twee weken geleden waren wij hier ook.


Daarna gooien wij de trossen los. 


De Duitse buren maken een paar foto's van ons in de baai.

Het zonnetje schijnt. Wij varen 8 mijl rond het eiland en gaan in de wat zuidelijke baai Rukavac liggen, beschut voor de voorspelde noorden wind. 


Onderweg zien wij prachtige luchten met schapewolkjes, die voorspellen vaak weersverandering.

Wij passeren de vuurtoren.

De tweede baai, is de Rukavac baai. Het heeft twee restaurants en zomerhuisjes maar het blijkt dat er ook veel nieuwbouw wordt gepleegd.


Wind & Water leggen wij aan een boeitje. Half uurtje later komen er twee jongens in een motorboot. Zij vertellen dat wij niet voor de boei hoeven te betalen, maar dan wel in de strandtent moeten eten. Dat is voor ons geen enkel punt, prima deal.


Vanuit de kuip hebben wij uitzicht op het strand. 

Heerlijke ligstoelen, azuurblauw water en kiezeltjes strand.

Dit wordt de Diamond beach genoemd.



Jelle gooit het bijbootje in het water en gaat op verkenning uit.

Even later komt hij enthousiast terug en we doen onze badpakken aan, handdoeken mee op naar het strand. Wij huren twee strandbedden en genieten.


Er moeten natuurlijk wel wat foto's gemaakt worden.

Tegen half vijf lopen wij een rondje, daarna een aperitief aan boord.

Kirsten belt en doet verslag van het thuisfront, altijd gezellig.

Tegen zes uur stappen wij in het bijbootje richting strandtent.


Het bootje trekken wij op het strand naast een andere boot.

Wij klauteren omhoog en ga aan een houten tafel onder het afdak zitten.


De menukaart is niet erg uitgebreid. Wij houden het simpel gefrituurde inktvis ringetjes met frites, saus en gegrilde groenten. Wijntje erbij en smikkelen maar...

Ondertussen komen de bemanningen van de andere drie boten die aan een boei liggen binnen.

Wij vertrekken als eersten. Wij willen het bootje nog op het dek hijsen, omdat wij morgenochtend op tijd willen vertrekken.

Terwijl wij het terras aflopen zegt Jelle tegen een echtpaar goedenavond. 

De man reageert direct, zegt dan bent u vast de eigenaar van het schip met die grote Nederlandse vlag, die achter ons ligt. 

Dit beamen wij.

Wij maken een praatje en vragen of ze al lang op pad zijn. 

Zij vertellen dat de twee week voor hun net is begonnen.

Het is de eerst keer, dat zij een boot (32 foot) hebben gehuurd en voor haar de tweede keer dat zij in haar leven zeilt. Hij heeft ooit op het IJsselmeer gevaren en komt uit een schippersfamilie.

Dan hebben jullie minder mooi weer en veel wind gehad, zeggen wij. 

Dat klopt, maar zegt de schipper wij zeilen iedere dag en ankeren in baaitjes. 

Wij hebben bakken water over gehad, maar het scheepje zeilt fijn.

Motoren doen wij niet, want het is tenslotte een zeilboot, tenzij er helemaal geen wind is.

Ik vraag aan haar, een veertiger, vind je het wel leuk, ja hoor best spannend allemaal. 

Nog een fijne week wensen wij ze en lopen verder.

Wij kijken elkaar aan, wat dapper dat je zo je vakantie doorbrengt, niet relax de bui afwachten, gewoon doorgaan met die banaan. 

En zij genoten.....ik ben wel benieuwd of ze volgend jaar weer gaan zeilen.

Wij klauteren in het bijbootje en motoren naar Wind & Water.

Inmiddels is het pikdonker en besluiten morgenochtend de bijboot op het voordek te leggen.

Het is half negen, ik zet een kop cappuccino. 

Jelle pakt zijn iPad en ik lees verder in mijn boek "Een klein leven" van Hanya Yanagihara prachtig boek, over de kracht van vriendschap.

Wij gaan op tijd naar bed, want morgen willen wij vroeg vertrekken in verband met de slechte weersvoorspellingen.







Zondag

17 september 2017


Een winderige zondag.


Vannacht heeft het flink geregend.

Je kunt zien dat er sahara zand mee is gekomen. 

Wind & Water is er vuiler, in plaats van schoner op geworden.

De watertank moet gevuld worden, daarna spuit Jelle de boot ook af.

Het ziet er bewolkt uit. Vanmiddag gaat de wind voor ons uit de verkeerde hoek waaien.

Na de koffie verandert de wind in eens van zuid naar noord.

In de pilot las ik, voordat de wind 180* draait, eerst toeneemt, daarna verandert. 

Alleen wij liggen in de luwte van de zuidelijke wind, dus hebben wij het toenemen niet gemerkt.

Jelle neemt direct actie, want nu komt de wind van de zijkant en trekt aan.

De boot wordt verder van de kade gelegd, nog een extra zijlijn na de wal en wij liggen wat rustiger.

Als de buurman terug is van het hard lopen, vraagt Jelle of zij zin hebben om iets te komen drinken aan het eind van de middag. Goed idee.

Na de lunch, wandelen wij naar Vis Luka, daar wordt het drukker.

Voor deze wind lig je daar nu een stuk beter, dan bij ons aan de kade.


Gelukkig komt het zonnetje er nog door, dus drinken wij een kop thee langs de kade.

Na een half uurtje, wandelen wij terug naar de boot. 

De Fitbit telt mijn stappen, want ik moet wel een beetje bij blijven.

Tegen vijf uur komen onze buren Yvonne en Eckhard. 

Zij hebben een wandeling gemaakt langs de zee. 

Vanwege de harde wind gaan wij in de kajuit zitten.

In Duitsland hebben Yvonne en Eckhard twee diploma's voor het zeilen gehaald en Eckhard zelfs nog een navigatie cursus. 

Zij huren al een aantal jaren een zeilboot, iedere keer weer in een ander land.

Leuk om de ervaringen te horen.

Eckhard is een wielrenner in zijn vrije tijd. 

Hij kent Bergen op Zoom van de fietsenwinkel Hopmans, hij heeft daar wel eens spullen gekocht.

Het kost mij veel energie om de hele tijd Duits te praten, Engels gaat mij veel makkelijker af.

Onze buurtjes hebben vanavond een tafeltje gereserveerd bij restaurant Pojoda. 

Daar hebben wij gisteravond gegeten. Morgen zullen wij horen, wat zij ervan vonden.

Wij willen tegen half elf vertrekken en zij ook.

Dan kiezen wij voor de baai Rukavac de laatste van dit seizoen.

Het ligt aan de zuidkant van het eiland Vis, prima plek voor de wind.

Vanavond eten wij in bistro Wind & Water, het wordt een bietensalade voor de verandering.

Daarna maak ik het blog af en zet het op internet.






Zaterdag

16 september 2017


Weten uit welke hoek de wind waait!


Vandaag hebben wij geen plannen. 

De weerberichten zijn wat minder. 

Het gaat twee dagen hard waaien uit het zuid oosten. 

Dit betekent, dat wij op de goede plek liggen. Hopelijk valt het mee.

Als ik de was ophang, schijnt af en toe de zon.

Na de lunch gaan wij een eindje lopen. 

Ons favoriete loopje is inmiddels naar de kade in Vis Luka. 

De afgelopen dagen lag die helemaal vol met charterschepen.

Op dit moment ligt er geen enkel schip. 

De kade ligt pal in de wind, dus geen rustige plaats om je boot aan te leggen.

Ik stel voor ergens een ijsje te eten.

Overal is men al druk aan het opruimen. 

Veel kraampjes worden afgebroken, de stoelen op de terrassen zijn al op elkaar gestapeld.

Gelukkig, aan het eind van de kade vinden wij nog een ijstentje.

Als wij terug lopen naar de boot begint het te regenen, ik heb mijn regen jack bij me.

Na een tijdje wordt het droog. 

Wij drinken een wijntje op een lounge terras met gezellige muziek.

Vanavond gaan wij uit eten. 

Deze keer kijken wij op TripAdvisor, altijd handig.

Aan de haven is een restaurant, die een redelijke beoordeling heeft.

Wij zoeken verder. 

Jelle gaat voor de beste nr.1 op TripAdvisor, het is een echt vis restaurant.

Bij de beoordelingen kwam het restaurant er zeer goed uit. 

Wij gaan het proberen.

Nu eerst even rusten aan boord.

De Duitse buurman heeft een scooter gehuurd. 

Hij komt terug en vertelt, dat wij erg goed liggen want aan de andere kant van het eiland stormt het.


Tegen half zeven gaan wij op zoek naar restaurant Pojoda. 

Direct bij binnenkomst voelt het goed. 

Wij worden zeer vriendelijk ontvangen.


Rustieke locatie met gekleurde schilderijen aan de wand.

Ik krijg ook zin in schilderen als ik dit zo zie, iets weer voor de komende winter.

Vooraf krijgen wij garnaaltjes gemarineerd in een speciale olie.

Daarna een gegrilde red snepper, met bijbehorende groenten. Heerlijk wit wijntje erbij.


Een gedeelde tiramisu met koffie als toe. Dat is echt smullen.

Inderdaad, het voldoet compleet aan onze verwachtingen.

Tegen negen uur zijn wij weer aan boord van Wind & Water.

Jelle gaat tv kijken en ik begin met het blog.