2014-05-10

De macht van de electronica.

Helaas het probleem van de digitale kaart is níet opgelost. Wij moeten wachten tot maandagochtend, dan is Navionics Italië weer aanwezig.

Wij stellen ons vertrek uit tot maandag, geven ons er maar aan over, het is tenslotte vakantie en niemand wacht op ons.

Vanochtend vroeg stond de man van de electronica winkel al weer bij ons op de steiger.

Hij had er nog over nagedacht en stelde voor om toch wat extra testjes uit te voeren. Hieruit  blijkt dat het niet aan de apparatuur ligt, maar echt aan de kaart. Erg aardig van de man, dat hij toch alle moeite doet om ons te helpen. 

Thuis hebben wij in april het kaartje geüpgraded voor € 100,00, dit alles om er zeker van te zijn dat wij de nieuwste versie hebben. Het is ook nodig, omdat wij eind augustus naar Griekenland gaan.

Na de koffie pakken wij onze fietsjes en gaan de stad in om een papieren kaart aan te schaffen van deze regio. 

Je kunt merken, dat het zaterdag is veel levendigheid in de stad, altijd gezellig.

Op de terugweg fietsen wij langs de vissershaven, hetgeen een leuk plaatje oplevert.

De middag besteden wij om een beetje uit te rusten en wat kleine klusjes te verrichten.

2014-05-09

De laatste loodjes.

Heerlijk, even wat langer blijven liggen, dat bevalt wel na twee drukke dagen.

Jelle gaat naar het havenkantoor om de rekening in ontvangst te nemen.

Dat blijkt kassa, nog even een bankje "beroven", probleem opgelost, ha,ha.

Alles klopt en wij zijn zeer tevreden over de manier hoe het hier is verlopen.

Kost wat, maar dan heb je ook wat!

Onderweg naar de pinautomaat komen wij langs een viswinkel. Hier is een man bezig om sardientjes schoon te maken, ze zien er lekker uit. Wij nemen ze mee voor vanavond.

Inmiddels hebben wij de centjes in onze zak en gaan terug naar het havenkantoor.

Bernardo telt het geld na, onder toeziend oog van Toto, de eigenaar van de werf.

Toto stelt mij onmiddellijk voor aan zijn dochter, een knappe dame van ongeveer dertig jaar.

Voor de Italianen is familie heel erg belangrijk.

Zij spreekt alleen Italiaans, heeft bewondering voor haar vader die volgens haar goed Engels spreekt. Dan vertelt Toto dat hij nog twee zoons heeft. Één die in Napels woont en Pepe de zoon die op de werf werkt. Opvallend is wel dat de eigenaar altijd in een oude overal loopt en Pepe, de zoon, in mooie merkkleding. Ook hij spreekt alleen Italiaans en doet geen enkele moeite om Frans of Engels te spreken, hetgeen hij waarschijnlijk ook niet kan. In tegenstelling tot de bedrijfsleider die uit Duitsland komt, behalve goed Duits en Engels spreekt, ook nog Italiaans. Goed, het financiële gedeelte is afgewerkt nu de andere klusjes.

De dektent moet worden schoongemaakt, dit doet Jelle het liefste zelf. 

Natuurlijk laat ik hem zijn gang gaan. Daarna hangen wij hem te drogen aan boord en binnen een paar uurtjes is de tent droog. 

Ik besluit om met de fiets nog even op zoek te gaan naar de Carrefour. Dit viel tegen een klein winkeltje, dat zelfs om drie uur 's middags nog gesloten was. Aan de overkant is de Conad daar de laatste boodschappen ingeslagen en terug naar de boot.

Het probleem met de kaartplotter is nog steeds niet opgelost, dus daar wordt Jelle niet vrolijk van. Bernardo, de bedrijfsleider, denkt mee en weet nog iemand die misschien iets kan betekenen. Samen rijden ze naar de bewuste winkel en deze man komt vanavond kijken.

De dektent is opgeruimd, nu de fok er op.

De wind is wat gaan liggen, een prima moment om dit klusje te klaren. 

Eerst moet er nog een lijn door de mast gedaan worden. Dit betekent dat ik Jelle de mast in hijs en dit levert een aardig plaatje op. Daarna wordt het profiel van de rolfok ook meteen schoongemaakt. Dit gebeurt allemaal, terwijl de zon bijna achter de wolken is verdwenen. 

Je kunt het zien op de foto.

Tegen acht uur 's avonds komt de man die ervaring heeft met kaartplotters aan boord, maar helaas het blijft een duistere zaak. Morgenochtend moet Jelle naar zijn winkel komen, want hij heeft een vriend die er waarschijnlijk meer van weet. 

Wij gaan er maar een nachtje over slapen en hopelijk komt er morgen een oplossing.

2014-05-08

Water onder de kiel.

Om half negen komt Bernardo, de bedrijfsleider van de werf, naar ons toe. Hij zegt, dat de boot het water in kan, maar hij geeft ons even de tijd om te ontbijten.Daar worden wij vrolijk van. Wij leggen de landvasten klaar en bevestigen de stootwillen. Er komt een soort heftruck, die op afstand bestuurd wordt door Bernardo en zo wordt Wind & Water voor de kraan gereden.

De plekjes aan de onderkant en de kiel worden als laatsten door drie man in de antifouling gezet. 

Na een overlegje tussen Bernardo en Toto, de baas, kan men weer verder.

De hangbanden worden extra schoon gespoten, even later hangt de boot boven het water.

Een uurtje daarna ligt Wind & Water in de box. Dan volgt koffie en koek in de kuip, bij een heerlijke temperatuur van 24 graden. 

De watertank krijgt een grote beurt. Dit betekent 24 uur geen water uit de tank gebruiken.

Aan het eind van de straat is een grote markt, veel kramen met tassen, t-shirts, tafelkleden, schoenen, zonnebrillen etc. Een drukte van belang. 

Ik koop een zakkammetje, die tijdens de reis was gesneuveld, voor Jelle. Zelf scoor ik nog een leuk shawltje. Bij de laatste kramen zie ik heerlijke olijven en wat aardbeien, lekker voor de lunch. 

's Middags probeert Jelle de plotter uit en nu blijkt dat de upgrade van de electronische kaart niet goed heeft gewerkt en er niets meer op het kaartje staat, wat nu ......

Direct mailtje sturen naar de producent in Italië, want zonder digitale kaart willen wij niet vertrekken. Inmiddels is er een bevestiging met klachtnummer binnen, nu maar hopen dat er morgen op wordt gereageerd.

Verder rommelen wij nog wat en gaan op tijd te kooi.

Buona notte.

Heerlijk weer dat gerommel aan boord.

2014-05-07

Heerlijk weer dat gerommel aan boord. 

Vandaag wordt de buitenboel onder handen genomen. Het blijkt dat wij in de haven één van de eerste boten zijn, die morgen het water in gaan. Dit betekent, dat wij één nacht op de wal aan boord slapen. De voorzieningen zijn prima, goede douches en toiletten bij het havenkantoor.

Als wij klaar zijn, ga ik een heerlijk kop koffie zetten. Wij kijken elkaar aan en zijn beiden tevreden over het resultaat. 

Daarna loop ik nog even het stadje in en kan niet nalaten om toch nog een hele oude kerk te bezoeken. De San Pietro's kerk, eerste gedeelte gebouwd in 1076 . Tussen 1836 en 1847 is er een orgel geplaatst met drie toetsenborden, zodat het orgel door drie organisten tegelijk bespeeld kan worden.

's Middags gaan wij wijn inslaan en toch nog wat extra water er is ruimte over in de boot en nu hebben wij de auto nog. Op de terugweg stoppen wij bij een Gelati en nemen een heerlijk ijsje. 

Daarna worden de boodschappen aan boord gedragen en gaat Jelle de auto terug brengen naar het vliegveld. Ik heb wel trek in een glaasje Aperol.

Inmiddels hebben wij internet aan boord, dus kan vanavond het blog "de lucht in".

Daarna gaan wij te kooi.

Morgen een actieve dag, dan wordt Wind & Water te water gelaten. 

In het volgende blog, ga ik jullie vertellen, hoe de ter waterlating is verlopen, want dat blijft altijd een verrassing, ook voor ons. 

Wind & Water is vanaf nu, ons verblijf voor de komende 9 weken.

De spannende operatie, die een jaar wordt uitgesteld.

2014-05-06

De spannende operatie, die een jaar wordt uitgesteld.

Tegen half negen zijn wij op de werf waar Wind & Water ligt.

Ons bootje ligt er keurig bij. De dektent ligt er nog net zo mooi over, als toen wij haar achter lieten. Wij lopen er om heen en zien dat ook het kleine zonnepaneel er nog prima op zit. Dit paneeltje zorgt ervoor, dat de accu's opgeladen blijven. De havenmeester ziet ons en komt naar ons toe en hij vraagt of wij tevreden zijn. Wij geven hem een hand en bedanken hem voor de goede zorgen. Betalen doen wij als de boot in het water ligt.

Wind & Water staat te stralen in de zon. Het lijkt wel of ze trots tegen ons wil zeggen "kijk eens hoe mooi ik ben".

Wat een luxe, dit is de eerste keer dat Wind & Water niet door onszelf in de was is gezet en ook het onderwaterschip is voor ons gedaan. Op deze werf mag je niets aan de buitenkant van het schip doen, als je op de wal ligt. 

Ik klim het hoge smalle trapje op, dat tegen de spiegel van de boot is gezet.

Ik kijk naar binnen wat een chaos, alles is van zijn plek. Dit wordt in het najaar heel bewust gedaan.

Ik krab mij eens op mijn hoofd en weet wat mij de komende uren te doen staat. 

Het eerste wat ik doe is de luiken en gordijntjes openen, heerlijk de frisse wind er door. Uit de plastic zakken haal ik de dekbedden en de kussens, nu even alles naar buiten. Na een uurtje gaan de dekbedhoezen er omheen, maak de bedden op en onze kooi is helemaal in orde.

De binnenboel wordt afgenomen, de raampjes gelapt en de kleding wordt in de kasten gehangen. Nu ziet het er weer een stuk overzichtelijker ziet.

De hoezen gaan over de kussens, alles is bijna geïnstalleerd.

Inmiddels is mijn kapiteintje aan wat voorwerk van "de operatie" begonnen. De bedoeling is dat de pijp van het toiletafvoer wordt vervangen door een grotere pijp. Je begrijpt dat dit een hele onderneming is. Er moet namelijk dwars door de romp een groter gat gemaakt worden. Alle onderdelen hiervoor heeft Jelle van huis mee genomen, vandaar die vierde tas.

Er ontstaat enige twijfel en Jelle besluit de uitvoerder van de werf erbij te halen voor nog wat adviezen. Deze man is wat verbaasd van de operatie en adviseert te beginnen met de toe- en afvoerbuizen te vernieuwen en speciaal spul(bacteriën) in het toilet te doen, om de organische afvalstoffen op te eten, zodat de tank en de buizen weer schoon worden. Het is een goed idee om dit het komende jaar uit te proberen. Als het nodig blijkt, gaat Jelle het alsnog volgend jaar aan passen, Beiden halen wij opgelucht adem.

De keukenkastjes heb ik inmiddels schoongemaakt en nu wordt het tijd om de voorraad aan boord weer op pijl te brengen. Dit betekent boodschappen doen.

Handig, zo'n huur autootje. Druk verkeer, oei alles passeert links en rechts om je heen. Gelukkig weten wij een beetje de weg en al gauw rijden wij op de weg naar het winkelcentrum, net buiten de stad in de buurt van een industrieterrein. Hier is het onmiddellijk een stuk rustiger en zo tuffen wij met onze Fiat 500 met airco, richting de grote Italiaanse supermarkt Simply.

Ik haal de standaard boodschappenlijst te voorschijn, die ik enkele jaren geleden heb gemaakt. Dit is makkelijk aan het begin van het seizoen, want er is niets aan boord. 

In de grote supermarkten hier, is bijna alles te krijgen, net zoals in Nederland. Prachtige groenten- en fruit afdeling, met een veelvoud aan vers fruit uit de omgeving.

Wij zorgen voor een flinke voorraad water aan boord, de twee-liters flessen kan ik het beste onder de vloer kwijt. Dan natuurlijk toiletpapier, ook direct een flinke voorraad inslaan. Vervolgens kom ik bij de versafdeling, heerlijke kant en klare aubergine-paprika  huisgemaakte maaltijden echt Italiaans, je eet je vingers erbij op. Wat extra verpakt brood ook altijd handig. Na een uur hebben wij zo ongeveer de kar boordevol en stoppen wij met kopen. Terug naar de boot, waar de boodschappen opgeruimd worden.

Als we klaar zijn, rijden wij naar ons B & B en wandelen de stad in om een pizza restaurantje te zoeken. Keuze genoeg, het is nog te koud om buiten te eten, dus gaan wij binnen zitten.

Zo vliegt de tweede dag voorbij.

Het vertrek

2014-05-05

Het vertrek

Het is maandagochtend. Beiden zijn wij vroeg wakker en springen uit ons bed. Wij ontbijten, maken de boel schoon en doen de laatste spullen in de tassen. In plaats van twee werden het er vier. 

Fijn dat Marjo ons wegbracht. Dank je wel, Marjo.

In een uur tijds stonden wij op het vliegveld van Eindhoven. Het blijft een klein, maar wel overzichtelijk vliegveld. Ryanair vertrok op tijd, om half zeven 's avonds gaan wij de lucht in.

Ik heb een plekje op de eerste rij bij het raampje. Het is erg helder en kunnen de Alpen zien liggen. Het blijft een fascinerend uitzicht vanuit de lucht.

Wat is het toch een prachtig gezicht,  om vanuit het vliegtuig Italië te zien liggen. Je ziet beneden je de laars, met voor zijn neus de bal......het eiland Sicilië. 

De vlucht verloopt voorspoedig en binnen drie uur zijn wij op Sicilië. 

Bij aankomst in Trapani lopen wij direct door naar Hertz. Wij hebben voor twee dagen een autootje gehuurd. Inmiddels is het half tien en natuurlijk donker.

Een uurtje later zijn wij bij de B&B in Trapani. Het is dichtbij de haven, waar Wind & Water ligt.

Wij moeten nog even tot morgen wachten, om te weten hoe zij erbij ligt na zo'n overwintering.