2014-05-16

Terug aan de steiger.

Als wij aan boord stappen, slingert de boot wat heen en weer. Doordat wij aardig wat gedronken hadden, sliepen wij snel. Na een half uur werd ik wakker en voelde de boot wild bewegen op de golven.

Ik hoorde dat de wind aan het toenemen was. In de voorpunt was het voor mij niet lekker meer en ben in de achterhut gaan liggen. Ik dacht dat het iets beter was, maar viel tegen.

De voorspelling was dat de wind zou draaien en wij in de luwte van de berg zouden liggen. Dit pakt anders uit, de wind waaide precies de kom in en natuurlijk ook de golven. Kortom het was niet prettig ieder uur waren wij wakker, het anker hield natuurlijk prima, maar de bemanning werd er niet vrolijk van. Toen wij met het bijbootje de haven in peddelde hadden wij al besloten, dat wij vrijdag het haventje in zouden gaan want er was nog meer wind voorspeld.

Om zeven uur 's morgens hebben wij het anker los gemaakt en zijn wij de haven binnen gevaren. Prima plaatsje aan de steiger, toen hebben wij nog een paar uur rustig geslapen. 

Een wat verlaat ontbijt en inderdaad een stevige wind. Voor het eerst vallen er ook een paar druppels regen. De lange broek maar aan. 

Jelle gaat naar het havenkantoor om af te rekenen. Hij komt snel terug de dame sprak heel goed Engels, dus dat maakte de conversatie wat makkelijker. 

Aan boord pakt hij het fototoestel, want er blijkt een tornado boven de toppen van de berg aan te komen. Een mooi natuurverschijnsel, dit had ik nog nooit gezien.

Wij drinken koffie en zijn nog wat moe van de weinige nachtrust die wij hadden.

Dus volgt er een siësta. 

Wij kijken uit op een oude tonijnfabriek, hier stond Favignana vroeger om bekend. Tegenwoordig is er geen tonijn meer in deze omgeving.

's Middags wandelen wij over het eiland. Daarna gaan wij wat weersvoorspellingen downloaden en uitzoeken, waar naar toe en wanneer wij morgen vertrekken.

2014-05-15

Zeilend naar Favignana.

's Morgens slenteren wij nog even over de grote regionale markt. Kopen nog wat heerlijk vers fruit. Lunchen aan boord. Tegen twee zijn wij klaar voor vertrek. Altijd weer spannend zo'n eerste keer. Klopt alles, lopen de lijnen goed, werken de lieren. Het is een mooi n.w. windje kracht vier, lekker om te wennen. Beiden doen wij de zwemvesten aan en zo verlaten wij Trapini, waar net een groot cruise schip is binnen gelopen. 

Wij roepen de portcontrol op en krijgen permissie de haven te verlaten. De golven zijn nog wat hoog, doordat het de vorige dag flink gewaaid heeft.

Onderweg komen wij diverse ferry's tegen, Favignana blijkt een favoriet eiland te zijn.

Wij lopen al snel 5 knopen, af en toe valt de wind wat weg, doordat je tussen een ander eiland door vaart. Wij hadden afgesproken met Werner dat wij in de voorhaven zouden ankeren.

Het is erg ondiep en voor ons alles nieuw. Jelle laat het anker elektrisch zakken, het anker pakt direct en wij denken dat wij prima liggen. Totdat er plotseling een grote ferry komt binnen varen, die richting onze boot vaart en enkele meters voor ons zijn grote anker uitgooit en vervolgens achteruit naar de kade manoeuvreert. Dit voelt niet goed, Jelle is niet direct in om te verkassen maar ik wil een andere plek. Inmiddels komen Werner en Tina ook aan varen, zij gaan verder de haven in waar het nog wat ondieper is. Jelle besluit om toch het anker te lichten en een nieuwe plek te zoeken. Werner komt naar ons toe en vraagt of wij met hun gaan eten zij weten een goed Visrestaurant op het eiland. Gezellig gaan wij doen. Ons bijbootje wordt opgepompt en wij peddelen naar de wal. Even later komen Werner en Tina er aan.

Wij wandelen het kleine stadje in dat veel restaurants heeft een kerk en een marktplein. Wij hadden niet verwacht dat het nog zo groot zou zijn. In één van de zijstraatjes gaan wij een Visrestaurant binnen. De eigenaar laat de vis zien en wij kiezen een mooie Dentiche uit. Dit is een soort roofvis. 

De kok gaat hem op Siciliaanse wijze klaar maken. Tina kan zich in het Italiaans goed verstaanbaar maken en zij regelt de wijn met toebehoren voor ons. 

Het werd een zeer aangename avond, waarop Werner vertelde over zijn trompet kunst en  over de vele optredens in Duitsland, Trapani en zelfs in  Erice, de oude stad boven op de berg.

Tegen half twaalf het is inmiddels pik donker, peddelen wij terug naar onze boten.

Niet wetende wat voor een nacht ons te wachten stond.

2014-05-14

Bezoek aan Marsala.

Vandaag is er veel wind, niet zeilen wij nemen de trein naar Marsala.

In het station is een tuin met een laag muurtje er omheen.

De trein staat er al, een half uur later zijn we in Marsala.

Het is een stad gesticht in 397 v.Chr. door Carthagers. Uiteindelijk na een belegering van tien jaar namen de Romeinen de stad over. De Arabieren gaven de stad haar naam Marsa Allah, de haven van God. Nu is de stad bekend doordat de Garibaldi's Roodhelmen aan wal kwamen.

In de 18e eeuw ontstond de Marsalawijnhandel. 

Eerst lopen wij naar de jachthaven, toevallig ligt daar een Nederlands schip, niemand aan boord, jammer. 

Aan de overkant ligt het Egadische eiland Favignana.

Wij komen dan langs een prachtige fontein Fontana del vino.

Wij lopen onder de Porta Garibaldi door. 

Dan via de oude stad naar de Chiesa Madre de Marsala. De kerk wordt van binnen gerestaureerd, men heeft een groot geschilderd doek opgehangen, waarachter gewerkt wordt.

Wij gaan lunchen bij een tentje waar men ook de Marsala wijn schenkt, het is wat toeristisch maar wij willen het meemaken.

Tegen vijf uur wandelen wij weer richting station. Onderweg stelt Jelle voor, om de Duitse buren uit te nodigen een glas wijn bij ons te komen drinken. Toevallig komen wij ze bij aankomst op het station tegen. Gezellig, ze komen tegen acht uur. Werner, de buurman, is een gepensioneerde tandarts en hij heeft altijd veel wedstrijd gevaren. Hij is al in Griekenland en Turkije geweest. De periode dat hij er was, was het erg onrustig daar. Griekenland vond hij een rommelig land en ook in Turkije had hij geen prettige ervaringen. Inmiddels vaart hij al drie jaar rond in Sicilië en is Trapani zijn thuishaven.

Tina, zijn partner, zeker tien jaar jonger vindt alles geweldig. Leuk om zo elkaars ervaringen uit te wisselen. Zij willen ook de volgende dag naar het Egadische eiland Favignana. Het is het favoriete eiland van Tina. Wij spreken af morgen tegen twee uur samen te vertrekken.

Wij hebben er weer zin om Trapani te verlaten en nieuwe kusten te ontdekken. 

2014-05-13

Rustige dag.

Heerlijk geslapen dit komt zeker doordat de kaartproblemen opgelost zijn.

Vandaag kijken wij naar de weersvooruitzichten voor de komende dagen. 

Zoals het er nu uitziet willen wij donderdag vertrekken.

Wij liggen aan een internationale stijger. Er ligt een boot uit Frankrijk, uit Duitsland, uit Polen en dan wij uit Nederland. 

Onze Duitse buren komen hier al jaren, zij vertellen dat zij gaan ankeren bij de Egadische eilanden. Het moet daar erg mooi zijn. Volgens hem is Marsala duur en moet je twee dagen blijven liggen, het stadje is een eindje lopen van de haven. Waarom gaan jullie er morgen niet met de trein heen, dan kun je zien hoe de haven en het stadje er uitzien, is zijn voorstel. Goed idee.

Eerst op tijd boodschappen doen, daarna met de trein naar Marsala.

Verder verloopt deze dag rustig. Wij internetten en mailen wat vanaf de boot, dat is toch wel een luxe. Een beetje sunburning, ook niet verkeerd. Tukje doen in de schaduw, wij nemen het er maar van. Het leven is goed hier op Sicilië.

2014-05-12

De ontknoping.

Tegen half negen loopt Jelle naar de dealer van Navionics hier in de buurt.

Aardige man spreekt redelijk Engels, hij maakt duidelijk dat hij niets aan dit probleem kan doen.

Hij adviseert om naar zijn collega (concurrent) te gaan aan de andere kant van de stad. Dit was de man waar Jelle al contact mee had, maar hij was geen dealer van Navionics.

Dan begint Jelle rechtstreeks te bellen met Navionics. De dame aan de andere kant van de lijn, "level one" vraagt hem wat testen uit te voeren en daarna terug te bellen. Jelle voert de opdrachten uit, conclusie; kaart blijft leeg. Nu wordt Jelle naar "level two" doorverbonden, dit is voor technische problemen. Even geen tijd, later terug bellen. Goed dat Jelle zoveel geduld heeft. Inmiddels is hij met de laptop naar het havenkantoor gegaan voor de maximale internet ontvangst.

Na een kwartier krijgt hij weer een dame "level two" aan de lijn. Zij wil de kaart formatteren en daarna de kaart helemaal opnieuw installeren via de laptop. Omdat te kunnen doen moet Jelle een programma (TeamViewer) downloaden, zodat zij op afstand onze laptop kan bedienen. Jelle zat erbij en keek er na. Na anderhalf uur had zij eindelijk alle kaarten van de Middellandse Zee gedownload. Nu terug naar de boot.

De spanning stijgt ten top als Jelle het kaartje in de plotter stopt, ja hoor.... gelukt. 

Alle kaarten staan weer op de plotter. Wat zijn wij blij!  De electronica blijft voor mij een groot vraagteken. Wij gaan lunchen en daarna moet de plotter opnieuw geïnstalleerd worden. 

Niets staat ons meer in de weg om te vertrekken. 

Alleen als we de weerkaart bekijken, blijkt dat er een frontje vanuit het zuiden nadert. Deze brengt veel wind met zich mee en juist uit de hoek waar wij naar toe willen. Donderdag neemt de wind wat af, dus besluiten wij ons vertrek uit te stellen tot donderdag.

2014-05-11

Moederdag

Ja hoor, toen ik opstond was de ontbijttafel klaar inclusief een eitje en een glaasje jus d'orange. Ondanks dat ik ieder jaar van Jelle moet horen, dat ik zijn moeder niet ben. 

Na het ontbijt hebben wij naar het mooie lied geluisterd van Madelijne Kool, een dochter van vrienden van ons, het heet "Er wordt een moeder geboren". Luister er ook eens na via Itunes, het is beslist de moeite waard. Als je het downloadt betaal je € 0,79 en steun je Cordaid Memisa de strijd tegen moedersterfte in Afrika.

Vandaag is het de eerste keer, dat ik de rust heb om in mijn boek, De Wertheims, te lezen.

Dit boek kreeg ik van Annemiek en Timo toen wij vertrokken. 

Na de koffie wandelen wij de stad in, het is heerlijk weer. Wij gaan door een mooi park met oude bomen 

en waar de oleanders al in bloei staan.

Ter gelegenheid van Moederdag, lunchen wij midden in de stad en kopen bij de ijssalon een heerlijke sorbet met vers fruit. Het is tenslotte maar één keer per jaar Moederdag, ha,ha.

Als wij aan boord komen houden wij siësta en Jelle doet dan nog wat kleine karweitjes.

Daarna natuurlijk nog even contact met onze moeders gehad, gelukkig gaat het daar prima.

Ineens gaat de telefoon, leuk Timo belt voor Moederdag. Wij worden op de hoogte gebracht van de activiteiten in Barendrecht. Vanwege windkracht 6-7 op de Braassem, ging de zeiltraining van Michiel niet door en werd het een theorieochtend. Merijn mocht met zijn papa naar de film. 

Bij een aangenaam temperatuurtje, drinken wij een heerlijk glas witte wijn met enkele hapjes erbij. Wat is het leven toch goed.

Tegen tien uur belt Kirsten nog even vanwege Moederdag. Zij vertelt dat Tibbe en Minne met 13-1 de hockeywedstrijd gisteren gewonnen hebben. Zelf heeft zij tussen de buien door competitie getennist in totaal verloren, maar gelukkig had zij haar singel gewonnen. Ja, het zijn actieve gezinnen.

Wij gaan te kooi want morgen wordt het een spannende dag en hopelijk een oplossing voor ons probleem.