In elke dag is een cadeautje verstopt.

2015-05-06

Om tien uur hebben wij allemaal onze spulletjes gepakt voor een dagje strand.

Wij rijden naar Palaiokastritsa, drie baaien omringen een dichtbeboste landtong. Het is een populair plekje op het eiland. Dit mogen wij natuurlijk niet missen. Het is ongeveer een half uurtje rijden met de auto. 

Vorig jaar, begin september zijn wij hier ook naar toe gereden. Het is een toeristische omgeving bussen rijden af en aan, toen waren de parkeerplaatsen overvol. Deze keer is er ruim voldoende parkeergelegenheid en ook op het strand is het rustig. 

Wij zoeken een mooi plekje uit. Timo gaat met Michiel een schepnet en een luchtbedje kopen, zodat de jongens wat te spelen hebben. Wij nestelen ons allemaal op het strand. Ids Jan begint onmiddellijk te puffen, hij gaat wat schaduw zoeken en besteld voor ons allemaal koffie. 

Vanaf de strandtent hebben wij het maximale zicht op de kinderen, die heerlijk in het water aan het spelen zijn. Aan het eind van de ochtend gaan wij allemaal het koude zeewater in.

 Annemieke, Timo en Jelle gaan op onderzoek uit naar de grotten. Het blijkt een groot gat in de rotsen te zijn, waar het ene na het andere bootje naar binnen en ook weer uit vaart. 

De jongens vinden een zee-egel.

Gevolg is wel, dat hier de uitlaatgassen niet weg kunnen en de ruimte alles, behalve fris is.

De middag vliegt om en tegen vier uur rijden wij naar ons hotel. Hier aangekomen willen de jongens direct nog het zwembad in. Prima, opa en oma gaan lekker bij het huis op het ligbed uitrusten, wat een luxe...

Om half acht wandelen wij met zijn allen keurig opgefrist naar het restaurant, waar het buffet op ons wacht. Het blijft genieten hier!

Als wij klaar zijn, luisteren Jelle en ik onder het genot van een kopje koffie, nog even naar de gezellige livemuziek. De kinderen en kleinkinderen lopen terug naar het huis.

Kalinichta.

Ieder trekt zijn eigen plan.

2015-05-05

Aan het ontbijt overweegt de familie hoe de dag vandaag ingevuld gaat worden. De wensen lopen wat uit één, hetgeen betekent dat een groepje bij het zwembad van het hotel blijft, de anderen gaan naar de stad Corfu.

Kirsten, Tibbe, Jelle en ik gaan met de auto naar Corfu stad. Na een klein half uurtje zijn wij midden in het centrum met de auto. Wij slaan een straatje in en direct rechts staat een P van parkeren. De bocht is erg lastig, weg smal parkeerplaats overvol, zodat de parkeerwachter zelf onze auto op het terrein parkeert. 

Prima, voor vier euro kunnen wij een halve dag parkeren.

Wij wandelen de prachtige Hoofdstraat in, met aan weerszijden grote dikke bomen. Jelle brengt eerst zijn bril naar de opticien, een uurtje later kunnen wij de bril weer ophalen. 

Nu hebben wij wel zin in koffie. Drie capucciono en een fanta voor Tibbe, bestellen wij op een klein gezellig pleintje. 

Hier staat een standbeeld van een student, die zichzelf in brand heeft gestoken voor de vrijheid en democratie van Griekenland. 

Kirsten leest in een boekje dat de inwoners van Corfu, Corfioten worden genoemd. 

Wij kijken vanuit onze stoelen op een mooie herenkledingzaak. Voor Jelle een kansje om wat kleding te scoren, goedgekeurd door dochter en echtgenoot. Dan wandelen wij naar het oude Mandraki fort.

 Tibbe kijkt zijn ogen uit en vindt het heel interessant. Wij krijgen honger en gaan lunchen aan de Liston, soort van overdekte boulevard met allemaal restaurantjes.

Als wij de bril op willen halen, blijkt de zaak gesloten te zijn en pas om half vijf open te gaan. Ja, de winkelsluitingen in Griekenland lopen nogal uiteen. Gelukkig is de stad niet ver van ons hotel dus vanavond de bril maar op halen. Nadat wij een ijsje in de haven van Gouvia hebben gegeten gaan wij terug naar het Chandris hotel. Hier ligt de rest van de familie nog bij het zwembad. Ik ga heerlijk lui op het ligbed uitrusten van de vermoeide dag. Ids, Kirsten, Annemieke, Timo, Tibbe, Minne, Michiel en Merijn gaan nog een uurtje tennissen.

Daarna douchen en opgefrist naar het diner. Als wij nog gezellig napraten, zoeken de jongens een bank op waar zij samen nog een filmpje op de iPad bekijken.

Weer een prachtige dag is voorbij gevlogen.

Een dag met een gouden randje.

2015-05-04

Gisteravond is er na enig overleg tijdens het eten besloten, dat er vandaag een dagje gezeild gaat worden.

Na het ontbijt doen Annemieke en Ids Jan nog wat inkopen, zodat wij tijdens de zeiltocht niet verhongeren. Kirsten stelt voor ergens "onderweg" te gaan lunchen. Jelle noemt direct het geboortehuis van de Engelse schrijver Durell. Wij hebben daar met Saskia en Kees vorig jaar gegeten en daarna op anker overnacht. Leuke plek.

Tibbe en Minne krijgen een zeeziekte tabletje, want er gaat gezeild worden en iedereen moet hiervan genieten en niet ziek worden. Wij varen de haven uit en ja hoor, gelukkig een windje waardoor er gezeild kan worden. Er wordt scherp aan de wind gevaren om zoveel mogelijk snelheid uit de boot te halen. Helaas blijft het bij een maximum van 4,6 knopen. Iedereen mag even aan het roer. Ids Jan gaat de kajuit in. Als Michiel aan het roer staat, worden Oma en Kirsten de voorpunt in gestuurd, want verdeling van gewicht is erg belangrijk voor de snelheid. Hij kan het weten, want de hele winter wedstrijdtraining in een optimist, daar leer je wat van. Helaas, het scheelt maar een tiende van een knoop, te weinig om daar mee door te gaan. Iedereen mag weer in de kuip komen, ook wel fijn met dat heerlijke weer.

Na een uurtje varen, worden de zeilen eraf gehaald en gaat de motor aan. Wij passeren eerst een gezellige baai met drie restaurantjes. Bij de volgende baai staat het geboortehuis van Durell, maar het ziet er minder gezellig uit. 

Dus gaan wij terug naar de andere baai. 

Anker uit, dat gaat gelukkig goed, nu de rubberboot opblazen want dan kunnen de jongens naar de kant peddelen.

De eerste keer haalt Minne de drie dames op om naar de kant te brengen. Daarna worden de mannen opgehaald. Wij zoeken een leuk tafeltje uit bij de Agni Taveerne, zodat wij vanaf de wal de jongens kunnen zien zwemmen.

Een heerlijke lunch met allerlei verschillende Griekse gerechtjes fles Rosé erbij, onze dag kan niet meer stuk.

Inmiddels hebben Timo en Michiel verzonnen dat een kabelbaan vanaf de boot het water in toch wel heel leuk zou zijn. Opa wordt overgehaald om mee te helpen. En ja hoor, als iedereen aan boord is wordt het achter anker in het water gegooid en deze lijn wordt aan de spinakerval omhoog gehesen.

Daarna nog een lijn met een katrol eraan, deze glijdt dan zo het water in. 

Je moet maar op het idee komen. Aqualand is er niets bij. Ondertussen kunnen de jongens hun lol niet op, de één na de ander glijdt het water in. Zelfs Merijn durft na enige twijfel aan de katrol te hangen, hij wil natuurlijk niet onderdoen voor zijn broer en grote neven. 

Na een uurtje wordt alles weer opgeborgen, want het dinerbuffet staat klaar.

Terug valt de wind weg en gaan wij op de motor naar Gouvia Marina, terwijl Minne zijn favoriete house muziek laat horen. Zo vliegt de tijd voorbij.

Iedereen is het er over eens, dit was een super dag!

ÓTop dag!!

2015-05-03

Heerlijk geslapen. Tegen negen uur wandelen wij naar het restaurant van het hotel om gezamenlijk gebruik te maken van het ontbijtbuffet. 

Wij besluiten om het vandaag rustig aan te doen en in de buurt van de zee en het zwembad te blijven. Tenslotte moeten wij een beetje acclimatiseren. Het is al snel een graad of vierentwintig.

De jongens kunnen niet wachten om het water in te duiken. Merijn is met zijn vijf jaar niet bang en zwemt met zijn bandjes gewoon achter Michiel, Tibbe en Minne aan.

Wij genieten hiervan vanuit onze ligbedden.

Inmiddels heeft Kirsten de tennisbanen voor het eind van de middag gereserveerd. Jelle wil nog even met Timo, Annemieke en Tibbe naar Wind & Water, er moet nog een klein klusje geklaard worden.

Tegen half vijf is iedereen in tennis tenu en worden er diverse mix partijtjes gespeeld.

De "warme" kant tegen de "koude" kant, een spannende wedstrijd. 

Heerlijk om toch nog een beetje actief te zijn na zo'n dag luieren aan het zwembad.

's Avonds verkleden wij ons voordat wij naar het buffet gaan. Dit is voor ons allemaal echt genieten.

De jongens spelen nog een partijtje voetbal met de Nederlandse buurkinderen en daarna heerlijk onder de wol.

De start.

2015-05-02

Zaterdag vliegen wij van Dusseldorf naar Corfu. Om half twee is iedereen op het vliegveld. Wij hebben er allemaal zin in. De koffers zijn ingecheckt, nu gaan wij wat drinken. Het vliegtuig heeft een kleine vertraging opgelopen, even wachten maar dan gaan wij de lucht in.

Na ongeveer drie uur vliegen, landen wij op het vliegveld van Corfu. Jelle staat ons al op te wachten. Hij heeft de huurauto's geregeld, even later zijn wij op weg naar het Chiandris Corfu hotel. Het ritje van het vliegveld naar de grote weg, gaat door een wat slecht onderhouden wijk. Dit is beslist geen toeristische route. Daarna loopt de weg parallel aan de zee en wij zijn binnen een half uur op de plaats van bestemming.

Als wij bij het hotel zijn, komt er onmiddellijk een portier aan die ons helpt met de bagage. Wij worden met de koffers in een golfkar naar onze villa op het terrein gebracht.

Wij frissen ons op en gaan naar het restaurant.

Het is een buffet waar iedereen zijn keus kan maken. 

Tegen half elf gaan wij moe maar voldaan naar bed.

Helaas, toch wat probleempjes.

Op Koningsdag 27 april om klokslag negen uur is de ter waterlating van Wind & Water. Alles verloopt prima, de bemanning wil zo snel mogelijk oversteken naar het stadje Prevesa, waar alle winkeltjes op loopafstand zijn. Handig bij het inslaan van de voorraad. Daar komt bij, dat in de haven van Marina Cleopatra altijd stroming staat in combinatie met een beetje wind, lig je daar niet zo fijn.

Na de oversteek gaat Jelle eerst naar de Port Police voor het Dekpa jaarcertificaat. Dit document heb je nodig als je in de Griekse wateren vaart. De verzekeringsverklaring geeft niet de gewenste informatie voor uitgifte van dit document. Balen, eerst contact opnemen met de verzekeringsmaatschappij in Nederland, gesloten vanwege Koningsdag. Dan maar direct een mail met verzoek zo snel mogelijk een verklaring te mailen waarin verklaard wordt dat Wind & Water voldoet aan de eisen in de Griekse wetgeving.

Alle lof voor Kuiper verzekeringen, de volgende ochtend ligt de mail bij de Port Police en krijgt Jelle de verklaring.

De acculader werkt toch niet goed, zelfs niet na de reparatie in Nederland. Dan wordt Superyacht Spares ingeschakeld en vanaf zaterdagmiddag is er een nieuwe acculader voor Wind & Water.

Nu de zeilen erop en de bovenbouw in de was, want dinsdag wil de bemanning varen.

Aan het eind van de middag, moe maar voldaan smaakt een biertje en niet te vergeten de Ouzo, met wat visjes erbij heerlijk.

Dinsdagochtend vertrek uit de haven, het ziet er in het begin rustig uit, maar de golven bouwen zich op bij een n.w. wind vijf dit betekent aan de wind varen. In Lakka wordt overnacht. Voor de bemanning was dit weer het eerste tochtje van dit seizoen. Na een uurtje of vijf zeilen, waren ze dan ook blij dat ze in Lakka waren. Ja, en dan is het in de kuip heerlijk in het zonnetje en wordt zo'n vervelend tochtje snel vergeten.

Woensdagochtend is het windstil en wordt er de eerste twee uur op de motor gevaren, daarna zeiltje erbij en arriveren ze rond de middag in Mandraki haven aan de voet van de vesting bij Corfu stad.

Het blijft een bijzondere haven. Van daaruit wandelen Hermann en Jelle de stad in om een hapje te gaan eten bij een van de vele restaurantjes.

Donderdagochtend het laatste stukje naar Gouvia, hier blijft Wind & Water de komende anderhalve week liggen.

Eerst vaart Jelle met Hermann nog even langs het Corfu Chandris complex in Dassia, vanaf morgen verblijft het "wal-team" hier de komende zeven dagen.

Er wordt al in de zee gezwommen en de weersvooruitzichten voor de komende week zijn rond de 25 graden.

Vandaag vliegt Hermann aan het eind van de middag naar Nederland. Hermann bedankt, dankzij jou heb ik deze keer een makkie.

Inmiddels worden in Bunnik en Barendrecht de koffers gepakt en gaat iedereen voor een relax weekje met lekker wat zon. De tennisrackets en zwembroeken zijn ingepakt, dus dat gaat een super week worden. 

Wij hebben er allemaal zin in.

Zaterdagmiddag om drie uur vliegen wij van Düsseldorf Airport naar Corfu.

Vanaf nu komen de blogs weer vanaf het water.